สู้หรือไม่

คอลัมน์
เลือกคบไม่เลือกข้าง
จากหนังสือพิมพ์ โลกวันนี้

โดย กาหลิบ

ถามกันมากเหลือเกินว่าคุณทักษิณและครอบครัวชินวัตรจะลุกขึ้นสู้หรือไม่ ใ
นสิ่งที่หลายคนเห็นว่าเป็นความไม่เป็นธรรมอย่างรุนแรง

คนที่เชียร์ให้สู้ขณะนี้อยู่ในอารมณ์เก็บกดเป็นอย่างยิ่ง ขนาดที่อยากจะออกไปสู้รบกับฝ่ายตรงข้ามแทนคนที่ตัวถือว่าถูกต้องและดีงาม ซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหา

ความจริงถ้าในวันนั้น “มือที่มองไม่เห็น” กล้ากว่านั้นอีกสักนิดคงจะมีอะไรสนุกกว่านี้มาก

แต่เขาก็เก๋าพอที่จะเล่นเกม “กบต้ม” ค่อยๆเพิ่มความร้อนทีละนิด เพื่อให้กบในหม้อตายใจและไม่กระโดดหนีไปเสียก่อน ในราวเดือนสองเดือน กบจะได้นึกว่าเขาเชิญตัวเองมาเข้าสปา แล้วระเริงอยู่ในหม้อจนตายนึ่งไปเลย

แต่หลายคนเขาก็หวังว่าครอบครัวชินวัตรมิใช่กบ
รู้ว่าน้ำในหม้อมิใช่อ่างอาบน้ำของสปาหรู แต่เป็นน้ำต้มกบ
รู้อย่างนี้แล้วก็ต้องแสดงกิริยาว่ารู้

การจะมาแกล้งตายในขณะนี้ หรือแม้แต่แสดงความเจ็บปวดใดๆให้เขาเห็นไม่มีประโยชน์โภชน์ผลอะไรเลยทั้งสิ้น รังแต่จะทำให้เขาทิ่มหนักขึ้น หรือไม่ก็สะใจอยู่ในงานฉลองยามดึกของตน

การแสดงออกว่ารู้ คือขั้นแรกของการเตรียมประชาชนให้พร้อมต่อการคิดใหม่ทำใหม่ในทางการเมือง
กิริยาที่ดูสับสนเหมือนไม่รู้ว่าเขากำลังจะฆ่าตน หรือรู้แต่ถอดใจแล้ว และนั่งรอให้เขามาฆ่าจนถึงที่ จะสร้างความสับสนและกดดันอย่างหนักให้กับผู้สนับสนุน เพราะไม่รู้จะแสดงออกอย่างไร และที่ไหน ได้แต่โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่กับบ้าน

ผู้ที่รักและต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยมาอย่างไม่คิดชีวิต กำลังรอสัญญาณสู้อยู่อย่างใจจดจ่อ เพราะในใจคือต้องสู้เขา โดยไม่ต้องคิดมากด้วยว่าต่อสู้แล้วจะชนะหรือพ่ายแพ้

ทัศนะนี้ถือว่าน่าคิด เพราะขณะนี้เหตุผลทื่อๆว่าโปรดเห็นแก่บ้านเมือง และอย่าทะเลาะกันเลยนั้นออกจะตลกเกินไปแล้ว

ระบอบอำมาตยาธิปไตยได้ลงมือทำลายมาตรฐานต่างๆของประเทศไปจนจะหมดเกลี้ยงแล้ว จะมานั่งอ้างบ้านเมืองอะไรกันอยู่ ใช่ว่าไม่สู้แล้วบ้านเมืองภายใต้คนเหล่านี้จะดีขึ้นเสียเมื่อไหร่

เผลอๆต้องดึงใจให้กลับมา เพราะมักจะคิดว่าทางรอดของบ้านเมืองไม่ใช่อยู่นิ่งเฉยให้เขาทำร้ายได้ทำร้ายเอา แต่ต้องสวนกลับระบอบอำมาตยาธิปไตยให้กินนอนไม่ได้เลยทีเดียว เพราะทำลายคนดีๆเพื่อรักษาอำนาจของตนจนเคยตัว

ขณะนี้ประชาคมระหว่างประเทศก็เอาด้วยกับฝั่งประชาธิปไตยของไทยแล้ว ถ้าสื่อมวลชนสัญชาติไทยบางส่วนไม่ช่วยกันปิดข่าว คนไทยจะรู้ทีเดียวว่าเขากำลังมองประเทศไทยเป็นเมืองดิบเถื่อน เพราะปล่อยให้อำมาตยาธิปไตยอำมหิตใช้กลไกบ้าๆบอๆรักษาอำนาจที่ได้จากโฆษณาชวนเชื่ออันยาวนานของตน

เป็นที่ประณามหยามเหยียดของโลกอยู่ในขณะนี้
ขณะนี้คนส่วนใหญ่ไม่รู้ก็ เพราะไม่มีสื่อมวลชนกระแสหลักรายใดยอมเริ่มต้นพูดความจริงก่อนคนอื่น เพราะกลัวจะเป็นแกะบูชายัญไป

นักวิชาการสายทาสก็เงียบกริบ ไม่มีปากไม่มีเสียงแต่อย่างใดทั้งสิ้น เพราะดันไปหวังเงินทองและเกียรติยศที่เขาจะหยิบยื่นให้ จนลืมไปว่าตัวเองเรียนหนังสือเก่งจนมาเป็นอาจารย์เขาเพราะเหตุใด

หมกมุ่นครุ่นคิดแต่ว่า ทำไมคนเรียนเก่งอย่างข้าถึงได้เงินน้อย เกียรติต่ำ แต่คนเกเรเกกมะเหรกในรุ่นเดียวกันดูมันจะไปไกลกว่าข้าในทุกด้าน
ข้าก็เลยขายวิญญาณให้กับปิศาจเสียเลย
เมื่อรู้ชัดแล้วว่าหวังพึ่งอะไรกับคนเหล่านี้มิได้ ฝ่ายผู้ถูกกระทำจะต้องแสดงสัญญาณสู้ที่ชัดเจนจนผู้สนับสนุนมองเห็นได้ หลังจากนั้นก็สู้เต็มที่
แนวร่วมมีอยู่เต็มเมืองครับ.